بر لزوم سرمایه‌گذاری‌های مشترک و تقویت تجارت دوجانبه و هماهنگی و همکاری بین بازرگانان و تجار منطقه‌ای تاکید شد

با نگاهی به سیاست ها و اقدامات صورت گرفته در سال های اخیر در حوزه روابط بین الملل، می توان به جرأت ادعا نمود که در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری شرایط برای توسعه روابط با فدراسیون روسیه فراهم و مهیا است و این رسالت بر دوش برنامه ریزان و دست اندر کاران است تا از این فرصت بی نظیر تاریخی، نهایت بهره را ببرند.

پیوستن ایران به اتحادیه اقتصادی اوراسیا و پذیرش توافق تجارت آزاد ایران با اعضای این اتحادیه، عضویت دائم جمهوری اسلامی ایران در گروه اقتصادهای نوظهور جهانی موسوم به «بریکس» و اعطای عضویت اصلی به جمهوری اسلامی ایران در بیست و سومین نشست سران سازمان همکاری شانگهای همگی در یک نقطه مشترک می باشند و آن فدراسیون روسیه است.

این در حالی است که هر یک از این موارد به تنهایی برای ایجاد تحول در روابط اقتصادی و تجاری یک کشور کافی است و در کنار هم قرار گرفتن این موارد، هم افزایی بی بدیلی را در عرصه روابط اقتصادی دو کشور فراهم می نماید. به موارد عنوان شده مجاورت و نزدیکی دو کشور و روابط دیرینه و تاریخی آنها با یکدیگر و شرایط حاکم بر فضای سیاسی منطقه را نیز بیفزاییم بیش از پیش می توان به صحت ادعای عنوان شده در ابتدای مطلب پی برد

با توجه به عضویت ایران در اوراسیا، بریکس و شانگهای باید اذعان نمود که انجام اقداماتی از این دست می تواند تاثیر بسزایی بر فضای تجاری کشور به طور خاص و فضای اقتصادی کشور به طور عام بر جای گذارد و فرصت یگانه ای را ایجاد می کند که در صورت بهره مندی مناسب از آن می تواند منجر به جهش در حوزه های یاد شده گردد.

تولیدکنندگان ایرانی در حوزه های صنعتی و کشاورزی، محصولاتی را تولید می نمایند که مورد نیاز کشورهای روسیه است و از سوی دیگر کالاها و محصولاتی از این کشور به ایران وارد می شود که مواد اولیه و مایحتاج مورد نیاز حوزه تولید است و این موضوع می تواند بسیار با اهمیت باشد و بهره وری این موافقتنامه ها را افزایش دهد.

به طور حتم برای آنکه این امر محقق گردد، نیازمند ایجاد و اجرای مقدماتی هستیم که انجام این پیش نیازی ها نیز به خودی خود می تواند زمینه ساز بهبود و رشد اقتصادی در کشور گردد.

به عنوان مثال دو حوزه مبادلات پولی و زیرساخت ها و لجستیک، موضوعاتی هستند که باید به طور حتم به آنها پرداخته شود و در صورت عدم توجه به آن توافقاتی از این دست منجر به نتیجه نخواهند شد.

در حوزه مبادلات پولی با توجه به اینکه هم جمهوری اسلامی ایران و هم فدراسیون روسیه مورد تحریم های بین المللی قرار دارند باید ساز وکار مناسبی را برای عملیاتی نمودن استفاده از دوگانه ریال و روبل، فراهم نمود. این موضوع می تواند نیاز و تقاضای موجود برای دلار و یورو را تا حد معناداری کاهش دهد و به تصمیم سازان و سیاست گذاران در بانک مرکزی در مدیریت بازار ارز، کمک نماید.

در حوزه زیرساخت ها و لجستیک نیز باید پذیرفت که شرایط موجود جوابگوی حجم تجاری فعلی نمی باشد و هر گونه تحول و توسعه ای در حجم تجارت ایران و کشورهای اوراسیا مشروط به توسعه زیرساخت های تجاری است. این موضوع بسیار مهم است و در کنار اینکه می تواند حوزه سرمایه گذاری و جذب سرمایه گذاران خارجی را متحول نماید، تاثیر مطلوبی هم بر توسعه عمرانی کشور خواهد داشت و به طور حتم تبعات و نتایج آن در سایر حوزه های اقتصادی نیز به چشم خواهد آمد.

کاهش و یا حذف تعرفه های گمرکی می تواند بستر مساعدی را برای توسعه مبادلات دو کشور فراهم نماید اما ذکر یک نکته ضروری است.

این موضوع در شرایطی که تراز تجاری دو کشور متعادل باشد، برای کشورها سودمند است و در غیر این صورت کشوری از این موضوع سود خواهد برد که صادرات بیشتری را به کشور مقابل داشته باشد و در خصوص ایران و فدراسیون روسیه تراز تجاری ایران به شکل معناداری منفی است و این به آن معناست که ما برای بهره مندی از این فرصت و کاهش زیان ناشی از عدم دریافت تعرفه گمرکی از کالاهای وارداتی، باید تلاش نماییم تا با افزایش صادرات تراز تجاری کشور را متعادل تر سازیم.

کاهش یا حذف تعرفه ها با کاهش قیمت تمام شده کالاهای صادراتی فضا را برای رقابت در کشور هدف مساعد می نماید و یک بازرگان راحت تر می تواند با بازرگانان سایر کشور ها رقابت نماید و زمینه برای برنامه ریزی بلند مدت تجاری فراهم می آورد و این موضوع در صورت مهیا بودن سایر شرایط می تواند منجر به افزایش صادرات غیرنفتی کشور گردد.

در نهایت باید اذعان نمود که صادرات ما عرضه محور است و ما برای آنکه بتوانیم در بازارهای هدف نقش موثر تری را ایفا نماییم باید به سمت صادرات تقاضا محور حرکت نماییم. باید تولیدات ما صادرات محور گردد و تولید کننده ایرانی بر اساس استانداردها، الزامات، نیاز و سلیقه بازار روسیه برنامه ریزی و تولید نماید و تحقق این امر نیازمند نزدیکی بیش از پیش بخش های دولتی و خصوصی دو کشور و برگزاری نشست های مشترک می باشد.

امید است با دقت نظر بیشتر و برنامه ریزی صحیح و اصولی و به دور از شعار به سمت توسعه روابط تجاری ایران و روسیه با محوریت رشد صادرات غیر نفتی کشور، گام های موثری برداشته شود تا از این مسیر بخشی از فرمان مقام معظم رهبری در خصوص توجه به مسئله تولید و ایجاد جهش تولید محقق گردد.