تشنگی در یک قدمی است !

یکی از تعاریف اصلی توسعه “تبدیل کمیت به کیفیت ” است ، مثلا وقتی فلزات ذخیره شده در سنگ های معدنی به یک اتومبیل یا هواپیما تبدیل می شود ، پدیده توسعه رخ داده است، پس ما در جریان توسعه همواره با این “تبیل کیفی ” مواجه هستیم .

برای توسعه پایدار تحقیقا باید به دانشی مستمر  و آموزشی سیستماتیک مجهز شد وگرنه به صرف شعار آرزوهای خام و پوچ ، روند جهانگشای توسعه وپیشرفت محقق نمی گردد !

کیست که نداند ، آب همه چیز زندگی ست و بدون آب هیچ چیز پیدا وپدیدار نمی شود ! منهای وجود آب پاک بایسته و لازم که “مایه حیات و زندگی ” است  ، هرگز امر معظم توسعه رخ نمی ده ! قرآن در سوره مومنون میفرماید ، و انزلنا من السماء ماء بقدر فاسکناه فی الارض و انا علی ذهاب به لقادرون /

بی جهت نیست که امام علی علیه السلام در پایان حکومت خود مشخص و موکد ا ، برمزیت استثنایی آبی گوارا ، انگشت تایید و تاکید می نهند وآنرا ثمرات مهم و بلافصل کارنامه حکومت اسلامی کوتاه خودخوانده و بر وجود آن در کنار مزایای کالاهایی چون ؛ مسکن و گندم بسی مباهات می نماید !

راستی ، چگونه می توان بدون بودن آب ، به تحکیم بهداشت و درمان ، چرخیدن چرخ های صنعت گردشگری و رونق زراعت و اسکان بی مسکنان و هزاران هزار مزیت استراتژیک و ضرور  دیگر برای یک زندگی مطلوب اندیشید !؟

امروز به اعتراف همگان و اقرار همه متخصصان ، کالای استراتژیک آب در ایران زمین در معرض آشوب و خطری جدی قرار گرفته است! تشنگی در یک قدمی است!

موضوع مهندسی آب ومشکلات و ترتیبات آن به درجه ای از اهمیت و حساسیت رسیده که سال گذشته در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس  مورد بررسی قرار گرفته است!

سدهایی که کشورهای همسایه برروی رودخانه های مشترک و مرزی احداث کرده اند ، امنیت و تداوم آب بخش هایی از کشور را دچار تهدید هولناک نموده است، بطوری که عدم فناوری و مدیریت بهره وری صحیح ، منابع آبی می تواند چالش های طاقت فرسایی را متوجه کیان ما کند.

لذاهمه دستگاههای دولتی وحکومتی به فوریت موظفند تا یک نظم سازمانی و دیسیپلین منسجم ، به تبلیغ و ترویج نحوه بهینه استفاده کردن آب بپردازند تا هم ، هم اکنون و هم در فردایی نه چندان دور ، ایران سرسبز ، سرافراز و مصفا به کویری خشک ، تفیتیده و مبتلا تبدیل نشود و خشکسالی دامن آحادجامعه را فرا نگیرد  و گرنه خود کرده را تدبیر نیست و به سالی دجله گردد خشک رودی !

باری ، با وفور آب سرشار است که تمدن ها ساخته می شود و فرهنگ ها با آن بالیده می شود وامورات زندگی در نرسیده است ، هنوز که هنوز است پساب ها در دشت ها ، آلودگی ایجاد می کند  ومزبله ها بیداد می کند ! هنوز منابع آب زیرزمینی در مسیر آلودگی قرار دارد باید آستین ها را بالا زد و به جد کمر همت بست و فریاد برآورد که ، آب را گل نکنیم !

این برای  ما منقصتی بزرگ و اسفبار است که پاره ای از کشورهای اروپایی اینک در تدریس کتاب های درسی خود از رودها ودریاچه های متعفن و خشکیده ایران مثال بزنند و مصداق آورند !باچنین وصفی یادمان نرود که عدم بهبوی و استمرار این قبیل تشبئات ،تکوین یک فاجعه است ./