نسخه چاپی
نگاهی به زندگی نامه عالم بزرگ استان گیلان حضرت آیت الله حاج سید موسی حجتی شفتی قدس سره
عالم ربانی حضرت آیت الله حاج سیدموسی حجتی شفتی از عالمان نامدار و از چهره های علمی و معنوی رشت و بلکه استان گیلان بود که در سال ۱۳۰۲ شمسی در میان خانواده ای متدین و با فضیلت در میرمحله شفت دیده به جهان هستی گشود. نسب شریف همه سادات میرمحله شفت از جمله حضرت آیت الله حجتی از طریق سیدمحمدباقر شفتی معروف به حجت الاسلام متوفی ۱۲۶۰ قمری به امام کاظم (ع) می رسد و در واقع از سادات موسوی محسوب می شوند. چنانچه آیت الله حجتی این گونه خود را معرفی نموده است: این بنده ناچیز عاصی سیدموسی بن سیدتقی بن سید نقی بن سیدرضا که منتهی می شود نسبش به حجت الاسلام شفتی آقا سید محمد باقر که در اصفهان مدفون است.ناگفته نماند حجت الاسلام سید باقر شفتی نسبش با ۲۲ واسطه به امام موسی کاظم منتهی می شود.
تحصیلات
سیدموسی حجتی بعد از گذراندن دوران طفولیت در زادگاهش و فراگرفتن خواندن و نوشتن و آموزش قرآن دروس جدید را تا مقطع چهارم ابتدایی در همان محل به خوبی فراگرفت و از آنجایی که امکان تحصیل بیشتر در زادگاهش فراهم نبود. برای ادامه تحصیل به شهرستان رشت مهاجرت کرد. آنگاه به زادگاهش مراجعت نمود. در امور کشاورزی به پدر بزرگوارش مساعدت می کرد. تا آن که در سال ۱۳۲۳ شمسی به اصرار یکی از دوستان پدرش به نام آقا شیخ مرتضی طاهری جهت تحصیل علوم الهی وارد حوزه علمیه قم گردید.
بازگشت به گیلان
آیت الله حجتی پس از فتح قله های علم و نیل به مقامات و کمالات علمی و معنوی به دعوت حضرت آیت الله حاج سیدمحمود ضیابری (متوفای ۱۳۶۲ شمسی) به گیلان مراجعت و تا پایان عمر شریف خود به تدریس، اقامه نماز، سایر خدمات فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و وظایف دینی پرداخت. آیت الله حاج سید محمود ضیابری از علمای بزرگ معاصر گیلان در سال ۱۳۰۷ قمری در ضیابر متولد گردید و بعد از فراگیری مقدمات علوم دینی در رشت در سال ۱۳۲۶ قمری به نجف اشرف مهاجرت نمود و معلومات خویش در نزد فرزانگانی چون آیات شریعت اصفهانی، آقا ضیاء عراقی، نائینی، شیخ شعبان گیلانی تکمیل و بعد از احد اجازات اجتهاد به گیلان مراجعت و تا پایان عمر شریف منشا خدمات فراوان علمی و اجتماعی، فرهنگی و… گردید. در سال ۱۳۴۲ شمسی و در جریان دستگیری حضرت امام خمینی وی به اتفاق سید حسن بحرالعلوم رشتی (متوفای ۱۳۵۱ شمسی) و شیخ مهدی مهدوی لاهیجانی (متوفای ۱۴۱۳ قمری) به حمایت از امام به تهران آمدند که توسط ساواک دستگیر و ماه ها در قزل قلعه زندانی شدند آیت الله ضیابری درمیان مردم رشت دارای محبوبیت خاصی بودند و درسال ۱۳۶۲ شمسی دارفانی را وداع گفت و پیکر پاکش در مسجد کاسه فروشان رشت بخاک سپرده شد.
فعالیت های سیاسی
آیت الله حجتی در زمانی که در قم مشغول تحصیل بود در جریان تظاهرات طلاب قم به هنگام آوردن جنازه رضا خان فعالیت داشت و نیز با مرحوم نواب صفوی رفت و آمد داشت و با آنان همکاری می کرد. وی از ابتدا نهضت مقدس اسلامی به رهبری امام خمینی درسال ۱۳۴۲ شمسی تا پیروزی انقلاب اسلامی در عرصه های مختلف نقش فعال و سازنده ای داشت. وی در زمان طاغوت هیچ گاه به استقبال با دیدار شاه و وزیران ودرباریان نرفت و هنگام ورود آنان به استان به مسافرت می رفت و بدین وسیله ناخشنودی خویش را نسبت به عملکرد نادرست رژیم پهلوی نشان می داد. در سال ۵۷ مسجد ایشان به عنوان اولین مکان و محل مخالفت با طاغوت گردید. وی با دعوت از سخنرانان انقلابی و طرفدار امام عملاً مبارزه علنی را با رژیم شاه را کلید زدند. این مسجد پایگاه انقلابیون و جوانان مبارز بود و مردم از سراسر استان جهت استماع سخنان روحانیون انقلابی به این مسجد هجوم می آوردند توقف جمعیت و ماشین از میدان صیقلان تا اول خیابان حاجی آباد که تقریباً مسیر طولانی است را احاطه می کردند. مردم رشت همواره بعد از استماع سخنرانی سخنرانان انقلابی تظاهرات خویش را از مسجد آیت الله حجتی آغاز می کردند و به سایر نقاط شهر می رفتند همچنین آیت الله حجتی در حمایت از امام به همراه گروهی از روحانیون گیلان به تهران آمدند و در جکع سایر روحانیون در دانشگاه تهران متحصن شدند. در مراسم استقبال از حضرت امام در فرودگاه تهران حضور داشت. امضای آیت الله حجتی در پای برخی از اعلامیه ها و بیانیه ها به همراه روحانیت رشت در جهت دفاع از آرمان مقدس امام راحل در کتاب خاطرات صادق آمده است.
ویژگی های اخلاقی
آیت الله حجتی به نماز بسیار اهمیت می داد و مقید بود که نماز را در اول وقت و به جماعت بخواند. حتی در مسافرت ها هم به این سیره حسنه عمل می کرد. به اهل علم احترام می گزارد و از خدمت به آنها دریغ نمی ورزید. مهمان نواز و مهمان دوست بود. روزی نبود که در منزل و در سر سفره اش مهمانی حضور نداشته باشد. او گاهی اوقات روزه دار بود و لی با همان حال روزه از مهمانان شخصاً پذیرایی می کرد. با خانواده، فرزندان، نوادگان برخوردی گرم و صمیمانه داشت و احترام فوق العاده ای برای همسرش بود. در کارهای منزل به همسر کمک می کرد. از امر و نهی به صورت مستقیم پرهیز داشت. با همگان خصوصاً به زیردستان بسیار مهربان و خوش اخلاق بود. به صله ارحام و عیادت از مریض بسیار بها می داد. جهت انجام فرائض و هدایت بچه ها جوایزی را در نظر می گرفت. به ماه رجب و اعمال آن بسیار مقید بود و حتی دیگران را تشویق به انجام اعمال این ماه می کرد. نماز اول هر ماه را می خواند و عشق و علاقه زایدالوصفی به زیارت امام رضا علیه السلام نشان می داد. در تمام اعیاد سال درب منزلش به روی همگان باز بود و به همه فرزندان، نوادگان و مردم عیدی می داد. اسکناس نو و تازه را از مدتها قبل تهیه و آن را به عنوان عیدی به مردم می داد. بسیار متواضع بود. برای طلبه ها همانند پدری دلسوز و در کمال سادگی با آنها حشر و نشر داشت. اگر طلبه ای مریض می شد به عیادش می رفت. در ایام جنگ به دیدار خانواده های رزمندگان اسلام رفته و در حل مشکلات آنان بسیار ساعی و کوشا بود. یکی از افتخارات ایشان این است که بر پیکر تمام شهدا نماز خواند مگر آنکه وی در استان حضور نداشت. و حتی پیکر شهدا را به دورترین نقاط استان بدرقه می کرد. اهل نماز شب بود. کمتر عصبانی می شد. در ماه رمضان مقید بود به جماعت و همراه با مردم یک وعده نماز قضا شبانه روزی در دو وقت صبح ها و شب ها بخواند. در شب های قدر ۶ شبانه روز نماز قضا را می خواند.
تالیفات
وی در کنار خدمات و فعالیت های گوناگون و گسترده خود، صاحب آثار و تألیفات ارزنده ای است که عبارتند از :
حج حجتی:این کتاب درباره فضیلت فریضه حج در ۲۲۴ صفحه در ۳ فصل توسط انتشارات سیمای آفتاب در بهار سال ۱۳۸۵ شمسی به زیور طبع آراسته شده است.
شفابخش معنوی:این کتاب مجموعه ای از دعاها، سوره ها، نمازها و زیارت ها و اذکار گوناگون از ائمه معصومین علیه السلام است که در ۱۷۳ صفحه به چاپ رسیده است. در مقدمه این کتاب اجازات امور شرعیه حضرات آیات خوئی، سیستانی، اراکی، گلپایپانی، امام خمینی، بهجت و مقام معظم رهبری آمده است.
کتاب نماز آماده چاپ است
دفاتر حاوی مطالب خطبه های نماز جمعه ایشان است که در رشت ایراد گردیده است


نظرات